Uit het samengaan van de Ligurische en de Toscaanse culinaire traditie is een keuken voortgekomen die rijk is aan oude smaken die hecht verbonden zijn met het land waar ze ontstaan zijn, een unieke rijkdom en variëteit in zijn soort. De Ligurische keuken is door de eeuwen heen veranderd, door ingrediënten uit andere streken, erin verwerkt door andere volken waarmee de Genuezen in contact zijn gekomen door de handel en de veroveringen, denk eens aan de kostbare kruiden die ook in het verleden gewoon waren in de Ligurische keuken, maar zeldzaam in andere regio's. Wat geschiedenis en oorsprong betreft kun je zeggen dat de Ligurische keuken de echte mediterrane keuken is. Op het eerste gezicht sober, want bereid met ingrediënten die nu eenvoudig en bekend zijn en gebaseerd op de primaire geuren en smaken van de ingrediënten. Maar het is ook de keuken van de feestdagen van de zeevaarders die terugkeerden naar huis en die van de rijke avondmalen van de machthebbers en de veroveraars van de zee. Onder de typische gerechten zijn er de trofie, pasta van tarwemeel of van kastanjemeel, de eerste stap in de richting van meer verfijnde pastasoorten, met een typisch Ligurische saus: pesto. Ook typisch zijn de groentetaarten of taarten van wilde aromatische kruiden. Een recept uit 1300 is de Gattafin, ofwel met groenten gevulde ravioli die nog lekkerder smaken als ze even zijn gebakken in hete olie. Tot slot het recept van de Sgabei uit de Val di Magra, een smakelijk en krokant pane fritto (brood uit de pan), heerlijk met vleeswaren of kaas. Bij witte bloem wordt wat gele bloem gevoegd, waardoor het deeg wat krokanter en droger kan worden.
De Toscaanse keuken bestaat uit gerechten met een lange traditie. Het eerste karakteristieke product waarvan er in Italië niets vergelijkbaars bestaat, is het Toscaanse zoutloze brood. Het recept stamt uit de 12e eeuw, toen in het heetst van de strijd tussen Pisa en Florence de Pisanen de zouthandel blokkeerden. In Toscane wordt het belang van brood benadrukt door een lange lijst oude recepten die nog heel veel worden gebruikt, zoals de panzanella (broodsalade), de fettunta (warm brood met olijfolie), de ribollita (maaltijdsoep), de acquacotta (tomatensoep met ei en kaas), de pappa al pomodoro (soep van brood en tomaten) en de zuppa di verdura (groentensoep).
Een ander kenmerk uit de Toscaanse keuken is het gebruik van wit en rood vlees. Pluimvee en andere kleine dieren maar vooral wild, zoals hazen, fazanten en wilde zwijnen staan altijd al op de menu's bij grote feesten. Ook het varken wordt veel gebruikt, denk aan de beroemde Toscaanse salami met onder zout bewaarde ham en worsten. Ruim is de keuze en de traditie van de Toscaanse kazen, vooral de schapenkaas, de beroemdste is die uit Pienza en die uit de Maremmen, terwijl er ook zachtere kazen als ricotta en rovaggiolo zijn. In Toscane aan de grens met Ligurië kunnen de Lardo di Colonnata niet onbenoemd blijven, dit spek heeft dezelfde naam als het plaatsje op de Apuaanse Alpen, in de provincie van Massa di Carrara. De Lardo di Colonnata wordt gemaakt van gerijpt varkensspek in kuipen van marmer uit Carrara dat al eeuwenlang wordt gebruik voor het bewaren van levensmiddelen. Uit het marmer worden dan ook kuipen gehouwen waarin de lagen varkensspek afgewisseld met de aromatische krui die worden ingesmeerd met knoflook, hebben een ieder een bijzondere temperatuur en vochtigheidsgraad, opdat het eindproduct unieke kenmerken heeft. De volle kuip wordt afgedekt en van tijd tot tijd gecontroleerd en vervolgens na 6 tot 10 maanden geopend, als het spek gerijpt is. Andere typische gerechten uit Toscane zijn de Fritelle Baccalà marinato, stoccafissa e polenta, trippa alla carrarina, torta di riso en Fugazza (zoete focaccia met rozijnen en pijnboompitjes).DE WIJNEN
De belangrijkste wijnproducties van de provincie La Spezia zijn zeker de Sciacchetrà, een excellente en beroemde likeurwijn en met het keurmerk van de Cinque Terre. In het oosten de Vernaccia en uit de kuststreek van La Spezia de Vermentino van de heuvels van Luni en Arcola. Terwijl we voor Toscane onder de vele topwijnen zeker de wijnen van de Chiantistreek moeten noemen. Chianti wordt geproduceerd in de provincies Arezzo, Florence, Pisa, Pistoia, Prato en Siena, de vaak in de prijzen gevallen Brunello di Montalcino, de Vernaccia di San Gimignano en de Vino Nobile di Montepulciano worden allemaal geproduceerd in de provincie van Siena, de Parrina in de provincie van Grosseto en tot slot de Vin Santo, een zoete likeurwijn.Toscane zijn de Fritelle Baccalà marinato, stoccafissa e polenta, trippa alla carrarina, torta di riso en Fugazza (zoete focaccia met rozijnen en pijnboompitjes).
den (peper, kaneel, kruidnagelen, koriander, salie en rozemarijn) worden gelegd. De kuipen,"
